|
Zoals mensen komen opdagen, zo zie ik hen en laat ik hen vertellen. Ik observeer en zie wat er tussen de lijnen leeft en hoe het paard dit alles vertaalt. Niet tot in the core van het topic, maar ik voel de grenzen en de muren die opgetrokken zijn. Hier hoef ik niet verder op in te gaan, ik ben namelijk geen therapeut, ik ben er om het contact tussen mens en paard naar een dieper niveau te brengen. Daar leg ik me op toe, maar hiervoor heb ik wel deze menselijke thema’s aan te kaarten.
0 Opmerkingen
Aangezien we spreken over een combinatie van twee individuen dient er een zekere wisselwerking te zijn. Zou je elkaar moeten begrijpen - weten wat die andere triggerd - kunnen inspelen op hele kleine -voor velen ogenschijnlijke details- signalen. Het maakt niet uit wat jullie doel is, het start allemaal op hetzelfde punt: basis horsemanship grondwerk! Waarom kan ik iedereen het basis horsemanship grondwerk aanraden?  In essentie is de liefde voor het paard diepgaand tot de kern van het individu. Indien we het gevoel hebben dat alles wegvalt wanneer het ‘functionele’ wegvalt, dan hebben we het paard herleid tot gebruiksobject. Een object dat ons moet brengen tot wat wij graag willen doen. Eens het object 'paard' niet meer ingezet kan worden voor het volbrengen van onze dromen en wensen, heeft het volgens dergelijk principe geen betekenis meer.  Wat klinkt bovenstaande titel mooi! Het klinkt niet alleen mooi, het is ook écht mooi. Het is mooi omdat we de mogelijkheden van het paard aftasten - ons beeld bijstellen tot het individu waar we een partnerschap mee aangaan rekening houdende met zijn fysieke mogelijkheden, karakter en natuurlijke bouw. Het paard boven zichzelf laten uitstijgen waarbij hij ons met zelfhouding meedraagt. De Klassieke Rijkunst kan gezien worden als het cultureel erfgoed van de rijkunst. De kennis van oude meesters wordt nieuw leven in geblazen. Binnen de Klassieke Rijkunst is het streefdoel paard en ruiter te ontwikkelen naar een mooi en harmonieus geheel. Het gebruik van dwangmatige hulpmiddelen zijn hierbij uit den boze. Wat onder dwang bekomen wordt mist de schoonheid - de essentie van de kunst van het paardrijden. Op deze manier verliezen we het partnerschap waarbij het paard gehoord wordt. Niet enkel gaat de essentie verloren, maar door het gebruik van deze hulpmiddelen ontnemen we ons het gevoel van het allerkleinste detail.  Het vraagt een zeker inzicht in het paard, maar het vraagt ook inzicht in onszelf. In welke mate zijn wij in staat onszelf op de vlakte te houden, ons niet de belangrijkste helft te voelen van het duo waar we graag deel van uitmaken. Indien we openstaan om dingen waar te nemen en deze niet meteen te categoriseren kunnen we heel wat meer informatie ontvangen en hiermee aan de slag gaan.  |